Succes is een relatief begrip maar als je tussen de regels van de recente popsuccessen leest vallen een paar Nederlandse namen op. En het zijn geen popartiesten in oorspronkelijke zin, geen zangers of bands, maar juist zulke artiesten waar serieuze muzikanten hun neus voor ophalen. Als enige DJ/danceproducer staat bijvoorbeeld Tiësto in een actuele lijst van Billboard. Hij haalde vorig jaar met zijn wereldtournee meer geld binnen dan enkele grote bands. En net als bij Armin van Buuren staan bekende artiesten te dringen om een keer te werken met een van deze producers.

Een andere DJ die wereldsucces boekt heet Johan Gielen. Gielen maakt maandelijks het radioprogramma (podcast) Global Sessions voor diverse radiostations dat sinds eind juli ook verkrijgbaar is als remixalbum. Vier uur pittige dance, verdeeld over vier albums, in vier jaargetijden. Summer 2010 kun binnenkort bestellen.
Ondertussen zit Gielen opgesloten in zijn studio om zijn volgende ‘artist-album’ af te ronden. Als alles meezit, is dat album eind september op de markt. Welke gastzangers/zangeressen zijn uitgenodigd is nog geheim maar volgens zijn label gaat het om ‘bevriende A-artiesten. Als voorproefje verscheen al de singles ‘I’m Lonely’ (Johan Gielen presents Hollis P. Monroe) en ‘These Are My People’.

Tien jaar geleden begint Gielen samen met Svenson met produceren. Het duo scoort wereldwijd hits met ‘The Beauty of Silence’ en ‘Twisted’. Er volgen lucratieve remixopdrachten voor onder anderen Tiësto, Boy George, The Thrillseekers, Chicane en Delirium. Met name in Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Zwitserland, U.K. en in hun geboorteland België scoren Gielen & Svenson. Solo breekt Gielen in 2006 door met het album ’Revelations’, dat verschijnt op Black Hole Recordings. Op dit album bewijst Gielen van meerdere markten thuis te zijn. Een sterk staaltje trance, progressive en techno.

De titel van dit blogbericht slaat eigenlijk nergens op, want als er een muziekgenre bestaat dat altijd in ontwikkeling is gebleven dan is dat wel ‘de jazz’. Voor jonge muzikanten biedt jazz een ander voordeel. Het heeft een rijke achtergrond waaruit men in de huidige context nog steeds kan citeren. Wie regelmatig jazztijdschriften als Jazzism en Jazz Magazine doorbladert of de cultuurpagina’s van de kwaliteitskranten leest stootte onlangs op de naam Joris Posthumus . Een fragment uit de recensie in het Nederlands Dagblad: Posthumus’ composities zijn herkenbaar en blijven hangen bij de luisteraar. Deze modern klinkende modale muziek bevindt zich ergens tussen die van John Coltrane en Michael Brecker in.

De tenorsaxofonist heeft samen met zijn Quartet en saxofooncollega Tom Beek het gevierde album The Abyss uitgebracht. De kenners waren het voor een keer unaniem eens: dit album is excellent. Posthumus kan bovendien rekenen op drie muzikanten met wie hij voor Productiehuis Muzieklab Brabant het innoverende project The New Quartet/TNQ invites/TNQ meets realiseerde. Een concertreeks in de Tilburgse 013, in diens ’rock ’n roll’ clubzaal Bat Cave, met gasten als Yuri Honing. En die drie muzikanten maken zelf ook furore: drummer Pascal Vermeer werkt ook met Michiel Borstlap, bassist Jurriaan Dekker was de laatste maand op Europese tour met BEAM en Daniel Johnston en pianist Jeroen van Vliet bracht ondermeer het album Thin Air met Sideka. Een ander graatmeter van de opkomst van de Nederlandse jazz is naast de vele releases de agenda’s van die jonge garde.

Joris Posthumus Quartet speelt op 9 juli op het beroemde North Sea Jazz. Stadsgenoten van de in Tilburg wonende Posthumus kunnen hem samen met zijn Quartet ook op het diVERStival beleven. Dan speelt het Joris Posthumus Quartet met pianist Gideon van Gelder op 25 juni in Paradox. Meer concertdata vind je hier.

The Abyss kun je hier bestellen, Thin Air van Jeroen van Vliet & Sideka hier.