Geplaatst door Gertjan Vandenblinkop februari 28, 2010 Muziek /
Reageren uitgeschakeld
Na 45 jaar neemt de Duitse hardrockband The Scorpions afscheid. En daar neemt de band alle tijd voor. De afscheidtournee duurt maar liefst tot 2012. “Met als uitloop tot 2013. Misschien dat we dat jaar nog op festivals spelen.”, zegt gitarist Matthias Jabs. Na oprichter gitarist Rudolf Schenker en zanger Klaus Meine is hij het langst aan boord van het Scorpions schip. “Ik verheug me al op de aanstaande tournee al zit daar dit keer een treurig randje aan. Afscheid nemen doet pijn.” Jabs en zijn collega’s willen stoppen in topvorm. Met het aanstaande album Sting In The Tail is dat muzikaal gelukt. Naast de befaamde powerballades staan er op dat album ook een aantal stevige rocktracks. Sting In The Tail roept herinneringen op aan het succesvolle Love At First Sting en het legendarische Blackout album. “In de Scorpions sound zoals we ze maakten in de jaren tachtig en negentig.”, beschrijft Jabs. “Inclusief een aantal vette riffs en een paar stevige ballades. Ik ben erg blij met het resultaat!”. Iedere echte hardrocker zeker ook.
Geplaatst door Gertjan Vandenblinkop september 03, 2009 Geen rubriek /
Reageren uitgeschakeld
Julian Plenti
Het is niet gelukt om het geheim te houden. We weten wie achter de naam Julian Plenti schuilgaat. Nee, het is niet Paul McCartney of Elvis Costello maar Paul Banks. De doorsnee muziekliefhebber snapt even met de vingers en herhaalt drie keer ‘ik weet ‘t.’ Juist, de zanger van de uitermate populaire darkpopband Interpol. Op Julian Plenti Is Skycraper… klinkt Banks uiteraard een beetje naar Interpol. Tja, je hebt nou eenmaal een dergelijk herkenbare prachtstem of niet. Maar zoals een soloalbum hoort te zijn, deelt hij nu meer van zichzelf met de luisteraar en jongleert met stemmingen. Hoe dat live zal uitpakken is slechts bij een handje vol lieden uit Manhattan bekend, want Banks is als Plenti een handvol keer opgetreden. De Amsterdamse Melkweg heeft Plenti geboekt en wel op zondag 6 december. Bestel het album hier.
Ace Frehley
Jarenlang stond zijn naam synoniem voor de ultieme rockgitarist. En zuipschuit. Ace Frehley. Twee keer aan boord van het KISS schip en twee keer met vriendelijk verzoek van andere bandleden opgestapt. Frehley is sinds een aantal jaren sober en dat levert in zijn geval niet alleen een betere gezondheid op. De hardrockgitarist knutselde een stevige rockplaat in elkaar met kleine verrassingen. Als je goed luistert hoor je zelfs enkele jazzakkoorden! Toch staat Anomaly vol met tijdloze hardrockstampers. Overigens ook verplichte kost voor drummers. Drummer Anton Fig, bekende sessiedrummer en huisdrummer in de late show van Dave Letterman, showt net als op Frehley’s eerste soloalbum uit 1978 en op de KISSplaten Dynasty en Unmasked hoe belangrijk een goede beat en treffende roffels kunnen zijn. Je kunt Anomaly hier reserveren.
Little Boots
Ze is klein en blond. Little Boots. Een van de vreemdste artiestennamen van de laatste tijd maar wel waar een megatalent zich achter verbergt. Nu kom je met een naam als Victoria Christina Hesketh in de entertainmentbiz niet zo ver of je moet in arthousefilms acteren.
Hesketh alias Little Boots maakte met de indiepopband Dead Disco een paar leuke singles maar viel bij een groter publiek op met een optreden bij Jools Holland, de befaamde BBC-presentator en oud-Squeeze pianist. Piano en andere toetsinstrumenten dienen Little Boots bij het produceren van een herkenbare electrosound maar ook haar liefde voor vreemde apparaten als Tenori-on zorgen voor het oh-effect. Voor fans van Lady Gaga, Ladyhawke, Florence and the Machine en La Roux. Little Boots treedt 25 oktober in de Melkweg te Amsterdam op. Een klik en je kunt het verrukkelijke Hands bestellen.
Soap&Skin
Nu ja. Artiestennamen kunnen nog vreemder. Neem bijvoorbeeld Soap&Skin. Dat is geen comedyduo of een AOR band uit de jaren zeventig maar het alter ego van een Oostenrijkse singer-songwriter. Anja Plaschg, 19 jaar jong, lijkt op Lovetune for Vacuum een gekwelde geest te hebben. Het Belgische weekblad Humo omschreef de muziek van Soap & Skin zo: Haar pianospel is verbluffend rijk; haar stem glijdt moeiteloos van klagerige Cat Power naar etherische Dead Can Dance-hoogten en terug. Soms refereert Soap&Skin geniepig naar haar helden en dat zijn niet de minsten: Xiu Xiu, Björk, Nico, Aphex Twin, Sergej Rachmaninow en Arvo Pärt. Soap&Skin is live te zien tijdens Incubate in Tilburg. Meer info over Incubate vind je hier.
Het album Lovetune for Vacuum bestel je hier.
Rose Kemp
Ze was een van de weinige vrouwen op de afgelopen editie van het vermaarde rockfestival Roadburn. Met de combinatie of juist contradictie van singer-songwriter en grunge/stonerrock nummers, of een clash tussen Jeff Buckley en PJ Harvey, valt de muziek van Rose Kemp gelijk op. Kemp heeft haar talent van geen vreemden, want haar ouders zijn eveneens avontuurlijke muzikanten. Zij speelden in de band Steeleye Span. Kemp nam al een reeks albums op maar haar beste epos is Unholy Majesty. Onvoorspelbaarheid is het magische sleutelwoord.
Kemp kun je dit najaar opnieuw live aan het werk horen. Ze speelt 21 oktober in de Vera (Groningen), 22 oktober in ATAK (Enschede), 23 oktober in de W2 (Den Bosch) en 24 oktober in het Patronaat te Haarlem. We adviseren echter om haar recente album ook als vinylexemplaar aan te schaffen en dat kan hier.