Wanneer de ondertitel An Evening With… luidt dan weet je het. Dit wordt een unieke avond. Een concert met een speciaal repertoire en interessante gasten. De openingsavond van het festival Tromp in Muziekgebouw Frits Philips in Eindhoven is op papier al een muzikaal vuurwerk. An Evening With Stewart Copeland is geen lezing van de drummer van The Police, wat na het verschijnen van zijn grappige boek Strange Things Happen niet eens zo’n raar idee was geweest, maar een aantal sets met Copeland achter het drumstel. Begeleid wordt de meesterdrummer door het ensemble BEAM, Forro in the Dark, ETHEL en Daniel Hope. Natuurlijk worden er een nummers van The Police gespeeld, zoals de hit Message In A Bottle maar ook culttracks als Miss Gradenko en Does Everyone Stare.

Copeland is op 13 november in Eindhoven. Andere muzikale gasten op Tromp 2010, het festival duurt tot en met 21 november, zijn Terry Bozzio, New Gary Burton Quartet, Ojos de Brujo en Lucas van Merwijk. De voorverkoop loopt.

Het was de afgelopen vijf jaar stil rond Jay Kay. De songschrijver, zanger en het uithangschild van Jamiroquai leek ook toe aan een korte break. Meer dan achttien jaar draaide de Jamiroquai machine op volle toeren. Zes albums werden gemaakt waarop twintig hits staan. En van die zes platen werden er maar liefst 25 miljoen exemplaren verkocht.

De korte pauze werd uiteindelijk vijf jaar. En na een reeks festivalgigs komt Jamiroquai met vers werk. Jay Kay heeft een reeks dansbare nummers geschreven die in het verlengde van de groovy sound passen maar een stap verdergaan dan de actuele uitgemolken discoclubsound. “Alles op Rock Dust Light Star is live.”, meldt Kay in het persbericht van platenmaatschappij Universal, “Het is een echte ‘bandalbum’. Het vorige, fantastische, album was een beetje steriel. Dit keer hebben we de ‘flow’ van onze livesound kunnen opnemen.” Met ‘we’ bedoelt Kay drummer Derrick McKenzie, percussionist Sola Akingbola, gitarist Rob Harris, keyboardspeler Matt Johnson, bassist Paul Turner en zichzelf. En hoe goed Jamiroquai live klinkt kun je hier horen en zien.

Twee singles verzachten het wachten. White Knuckle Ride komt binnenkort uit en kort voor het album zal Blue Skies de charts enteren. Dat er weer blitse Lamborghini’s in razen, mooie dames uitdagend swingen en Kay weer een hoed zal dragen zou best eens kunnen. Al zagen we in de veertig seconde teaser zijn futuristische indianentooi.

Succes is een relatief begrip maar als je tussen de regels van de recente popsuccessen leest vallen een paar Nederlandse namen op. En het zijn geen popartiesten in oorspronkelijke zin, geen zangers of bands, maar juist zulke artiesten waar serieuze muzikanten hun neus voor ophalen. Als enige DJ/danceproducer staat bijvoorbeeld Tiësto in een actuele lijst van Billboard. Hij haalde vorig jaar met zijn wereldtournee meer geld binnen dan enkele grote bands. En net als bij Armin van Buuren staan bekende artiesten te dringen om een keer te werken met een van deze producers.

Een andere DJ die wereldsucces boekt heet Johan Gielen. Gielen maakt maandelijks het radioprogramma (podcast) Global Sessions voor diverse radiostations dat sinds eind juli ook verkrijgbaar is als remixalbum. Vier uur pittige dance, verdeeld over vier albums, in vier jaargetijden. Summer 2010 kun binnenkort bestellen.
Ondertussen zit Gielen opgesloten in zijn studio om zijn volgende ‘artist-album’ af te ronden. Als alles meezit, is dat album eind september op de markt. Welke gastzangers/zangeressen zijn uitgenodigd is nog geheim maar volgens zijn label gaat het om ‘bevriende A-artiesten. Als voorproefje verscheen al de singles ‘I’m Lonely’ (Johan Gielen presents Hollis P. Monroe) en ‘These Are My People’.

Tien jaar geleden begint Gielen samen met Svenson met produceren. Het duo scoort wereldwijd hits met ‘The Beauty of Silence’ en ‘Twisted’. Er volgen lucratieve remixopdrachten voor onder anderen Tiësto, Boy George, The Thrillseekers, Chicane en Delirium. Met name in Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Zwitserland, U.K. en in hun geboorteland België scoren Gielen & Svenson. Solo breekt Gielen in 2006 door met het album ’Revelations’, dat verschijnt op Black Hole Recordings. Op dit album bewijst Gielen van meerdere markten thuis te zijn. Een sterk staaltje trance, progressive en techno.

Het was een plausibel artikel. Stemorkaan Tom Jones zou de studio zijn ingedoken met Tony Iommi en zijn Black Sabbath makkers voor een nieuw album. Helaas, helaas, het was een aprilgrap. Zesentwintig jaar later na geslaagde (‘Sexbomb’, ‘Kiss’) en minder geslaagde popdancenummers ging Sir Tom Jones de studio in met producer Ethan Johns ((bekend van zijn werk met onder andere Ryan Adams, Kings Of Leon, en Paolo Nutini), Booker T. (Jones – geen familie) en Gillian Welch. Het resultaat kreeg de passende titel ‘Praise & Blame’. Jones (70) zal velen verrassen. Gospel, blues en soul is wat het nieuwe album uitademt. Denk aan de prachtige albums ‘Don’t give up on me’ van Solomon Burke, ‘Raising Sand’ van Robert Plant en Alison Krauss of de American Recordings reeks van Johnny Cash. Op vrijdag 23 juli komt ‘Praise & Blame’ in Nederland uit. Hebben? Bestel ze hier!

Tom Jones was onlangs te gast in de tv-show Friday Night with Jonathan Ross (BCC) waar hij een duivelse versie vertolkte van het John Lee Hooker nummer ‘Burning Hell’. Ethan Johns is de gitarist.

Op papier lijkt het een vreemde samenwerking maar in beeld klopt het. In de linker hoek zie je de ervaren acteur (en zanger) Frits Lambrechts achter hem zit en staat het psychedelische garagerockduo zZz. Het klikt en klinkt pakkend. De teaser, in modern Nederlands clip, Dodemanshand voedt de nieuwsgierigheid naar de nieuwe muziektheatervoorstelling Bagage van Lambrechts. Bagage viert haar première volgend jaar april in de theaters. De voorstelling wordt geregisseerd door Marcel van Brakel en is een coproductie van Productiehuis Muzieklab Brabant en Polymorf.

Bagage vertelt het verhaal van een ouder reist met hun caravan rusteloos van casino naar casino. Nadat de vrouw plotseling overlijdt, kan de man geen afscheid van haar nemen en probeert met haar uiteenvallende lichaam door te leven alsof er niets is gebeurd.
Björn Ottenheim en Daan Schinkel, zZz, schreven niet alleen de muziek voor Bagage maar ook voor de korte film ‘De Boule De Boule’ van Fedde Hoekstra, met in de hoofdrollen o.a. Tygo Gernandt en Matteo van der Grijn. De film gaat tijdens het Nederlandse Filmfestival 2010 in première. De heren van zZz vervullen ook een rol in de film. Het derde album van zZz staat in de planning voor medio 2011.

Frits Lambrechts maakte in de jaren zeventig vijf albums en scoorde met Kwik kwik slow een heuse hit in 1975. Daarnaast speelde hij in talloze musicals (o.a .Zeldzaam, Willeke, Grace) en muziektheatervoorstellingen (Jona, Poezie hardop). In 2004 verscheen het dubbelalbum Het Portret. Naast vele eigen composities staan er ook nummers van tekstschrijvers en componisten als Jules de Corte, Hans Dorrestijn, Friso Wiegersma, Harry Bannink, Louis Davids en Jurre Haanstra op Het Portret. Hier te bestellen.

Het bericht kwam als donderslag bij heldere hemel; op zijn MySpacesite maakte Mick Karn afgelopen week bekend dat hij ongeneselijk ziek is. Volgens het bericht bevindt Karn zich in ‘advanced stages of cancer’. Alsof deze tragedie niet genoeg is zorgen de pittige medische kosten bij Karn en zijn gezin voor financiële problemen. De oproep om hem met donaties bij te staan werd een dag later beantwoord door ex-Japandrummer en langjarige vriend Steve Jansen. Een manier om meer dan alleen te helpen is natuurlijk om een paar albums van Karn aan te schaffen. Wij selecteerden drie albums die elke muziekliefhebber blind kan (lees: moet) kopen.

Concrete Twin

Selected

Ism Karn met Steven Jansen en Richard Barbieri

Mick Karn (1958) is meer dan alleen een magnifieke en inspirerende bassist. Zijn klarinet-, oboe- en saxofoonspel gaven vele nummers van Japan een extra dimensie en maken zijn eigen nummers af. Karn, geboren als Anthony Michaelides op Cyprus, geniet ook aanzien in de kunstwereld. Zijn sculpturen en foto’s ronden het mystieke beeld dat je bij het beluisteren van Karn’s muziek krijgt af. De kans is overigens groot dat je een album met Karn’s typische bassound in de kast hebt staan. Zijn naam staat op platen van Kate Bush, Joan Armatrading, Gary Numan, Bill Nelson en Midge Ure. Karn runt met Steve Jansen en Richard Barbieri het label Medium.

Steeds meer operasterren wagen schreden in de popwereld. Niet werkelijk een nieuw gegeven maar door de recente successen van Kathrine Jenkins, Il Divo en Andrea Bocelli is het wel een lucratieve stap. Renée Fleming is waarschijnlijk de eerste die zich waagt aan een ‘crossover-popalbum’ met zogenaamde kwaliteitspop en –rock. Op het album ‘Dark Hope’ krijgen nummers van onder meer Arcade Fire, Band of Horses, Death Cab For Cutie, The Mars Volta, Muse en Leonard Cohen een unieke en spannende uitvoering. Producer David Kahne (Regina Spektor, The Strokes, The Bangles, Sublime en vele anderen) werkte mee aan het dit album dat vrijdag 21 mei uitkomt. Door een klik, en wel hier, kun je ‘Dark Hope’ bestellen.

Fleming over het bijzondere project: ”It’s a visit to a new, parallel universe. I’ve always been inspired by artists who have shown musical and intellectual curiosity and the courage to take risks. Because everything about the voice interests me, I felt it would be fascinating to learn a completely different style of singing.”

Op de schouw van Renée Fleming staan drie Grammies en een Edison award. Ze zong bij de inauguratie van Barack Obama en vlak na 9/11 op de herdenking op Ground Zero. Fleming bracht eerder het jazzalbum ‘Haunted Heart’ uit.

De titel van dit blogbericht slaat eigenlijk nergens op, want als er een muziekgenre bestaat dat altijd in ontwikkeling is gebleven dan is dat wel ‘de jazz’. Voor jonge muzikanten biedt jazz een ander voordeel. Het heeft een rijke achtergrond waaruit men in de huidige context nog steeds kan citeren. Wie regelmatig jazztijdschriften als Jazzism en Jazz Magazine doorbladert of de cultuurpagina’s van de kwaliteitskranten leest stootte onlangs op de naam Joris Posthumus . Een fragment uit de recensie in het Nederlands Dagblad: Posthumus’ composities zijn herkenbaar en blijven hangen bij de luisteraar. Deze modern klinkende modale muziek bevindt zich ergens tussen die van John Coltrane en Michael Brecker in.

De tenorsaxofonist heeft samen met zijn Quartet en saxofooncollega Tom Beek het gevierde album The Abyss uitgebracht. De kenners waren het voor een keer unaniem eens: dit album is excellent. Posthumus kan bovendien rekenen op drie muzikanten met wie hij voor Productiehuis Muzieklab Brabant het innoverende project The New Quartet/TNQ invites/TNQ meets realiseerde. Een concertreeks in de Tilburgse 013, in diens ’rock ’n roll’ clubzaal Bat Cave, met gasten als Yuri Honing. En die drie muzikanten maken zelf ook furore: drummer Pascal Vermeer werkt ook met Michiel Borstlap, bassist Jurriaan Dekker was de laatste maand op Europese tour met BEAM en Daniel Johnston en pianist Jeroen van Vliet bracht ondermeer het album Thin Air met Sideka. Een ander graatmeter van de opkomst van de Nederlandse jazz is naast de vele releases de agenda’s van die jonge garde.

Joris Posthumus Quartet speelt op 9 juli op het beroemde North Sea Jazz. Stadsgenoten van de in Tilburg wonende Posthumus kunnen hem samen met zijn Quartet ook op het diVERStival beleven. Dan speelt het Joris Posthumus Quartet met pianist Gideon van Gelder op 25 juni in Paradox. Meer concertdata vind je hier.

The Abyss kun je hier bestellen, Thin Air van Jeroen van Vliet & Sideka hier.

Het nieuwe album van Alain Clark, Color Blind, komt 28 mei uit! Hier al te bestellen!!!

Ook al zijn de temperaturen nog een beetje aan de frisse kant, het is wel lente. Dat zie je, dat ruik je en dat hoor je. Niet alleen slooft de dikke merel in de tuin van je buurman zich uit, puike timbre trouwens, maar eveneens kun je je storten op ander aangenaam luisterwerk. Wij hebben vijf tips. Nog niet alle albums zijn uit maar voorvreugde doet ook goed…

Field Music
Al een paar maanden bij Cosmox verkrijgbaar: het fijne album The Measure van Field Music. Een zogenaamde groeiplaat. En dan was de band eigenlijk al verleden tijd. Gelukkig doken David en Peter Brewis vorig jaar onder de noemer Field Music de studio in met de nieuwe bandleden Kev Dosdale en Ian Black. Field Music noemt Cream, Penguin Cafe Orchestra, Talk Talk, Bartok, Sparks, Lindsey Buckingham, Crazy Horse en The Beatles als inspiratiebronnen terwijl recensenten XTC en The Shins vermelden. Allemaal juist en de heerlijke harmonische pop van het Britse kwartet past op alle popzenders… In huis halen? Klik hier.

Field Music kun je in levenden lijve meemaken in Antwerpen (Petrol, 23 april), Rotterdam (Rotown, 24 april), Amsterdam (Paradiso, 25 april) en tijdens het Walk The Line Festival in Den Haag.

DEVO
Na dertig jaar heeft de artistieke new-wavers van DEVO niets aan energie ingeboet. Tenminste, hiervan getuigt de kersverse single Fresh. DEVO, de excentrieke band rond de ‘broers’ Mothersbaugh, Casale en Josh Reese verraste tijdens de afgelopen Winterspelen vriend en vijand met hun sublieme performance. En dat is nog niet alles, want binnenkort komt na twintig jaar een nieuw album van DEVO.
Mark en Bob Mothersbough schrijven al jaren met succes soundtracks, Gerald Casale maakte videoclips voor onder meer RUSH, Bob Casale werkte met Andy Summers en drummer Reese slaat ook op de drumvellen bij concerten van The Vandals, a perfect circle of in de studio op duizende albums. Devo’s legendarische album Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! kun je hier bestellen. Het nieuwe album, Fresh/Something for Everybody Devolution/ Excuse Our Mess, kun je weldra reserveren.

Titus Andronicus
Als het Amerikaanse magazine Rolling Stone jouw bandnaam in de mond neemt, of beter, in hun blad noemt, dan zal het niet lang duren dat andere bladen dat ook zullen doen. Dat zanger Patrick Stickles toevallig in het modieuze tijdsbeeld past, inderdaad, voorzien van een wilde baard, zal geen toeval zijn. Ondertekende werd geattendeerd op Titus Andronicus, de band, niet het stuk van Shakespeare, door voormalig collega Joep Smeets, programmeur van 013 popcentrum. Vorig jaar boekte Smeets de band al voor een show in de Bat Cave, de clubzaal van 013. Inmiddels ligt het tweede album The Monitor in het verschiet en net als het debuut voorzien van het logo van XL-Recordings. Pas op! Met dance of technopunk a la The Prodigy heeft Titus niks te maken. Titus Andronicus doet het goed op de Amerikaanse ‘alternative collegeradio’ en de punknoisepop met die countryeske folkinslag past tussen Pavement en Grizzly Bear of tussen Bright Eyes en Pixies. The Monitor kun je hier bestellen.

Scumbucket
Zodra de naam Queens Of The Stone Age valt, spitsen gezonde rockconsumenten hun oren. Hier wil ik meer over weten, hoor je ze denken. Onlangs kreeg Kurt Ebelhäuser het predicaat ‘Duitse Joshua Homme’ opgedrukt. Zal hij dat erg vinden? We weten het niet, maar parallellen tussen beide uitermate getalenteerde muzikanten en componisten bestaan. Bijna alles wat zij maken is het beluisteren waard. Ebelhäuser is bovendien een veelgevraagde producer (Harmful, Donots). Zijn eigen portfolio bevat een paar uitmuntende albums. Bijvoorbeeld Friend Or Foe met de band Blackmail. Maar zijn opus magnum heeft hij nu pas, dertien jaar na het debuut Heliophobe, gemaakt. Sarsapallia is een meesterwerk. Samen met drummer Michael Fritsche en de terugkeer van bassist Dylan Kennedy geeft songgenie Ebelhäuser zijn nummers de drive en diepgang die ze verdienen. Zangtechnisch kiest de gitarist voor het veilige pad. Zijn stem accentueert de teksten en schittert, zoals op alle albums van Scumbucket, ergens tussen de grommende gitaarlagen (noisy en melodieus) en een dwingende en swingende groove. Sarsaparilla kun je hier bestellen.

Meuris
Meuris, nee, dat is geen Brabants feestband uit Moddergat, maar Stijn Meuris. Thuis in Vlaanderen bekend als tv-persoon en als leadzanger van de bands Noordkaap en Monza. Nederlandstalige rock met doordachte teksten en doorgaans sterk vertolkt. Muzikanten uit die bands bespelen hun instrument prima en inspirerend. Monza-gitarist Bruno Févery staat ook op het podium met Helmut Lotti en tourt op dit moment met Garcia Plays Kyuss, een gelegenheidsformatie rond ex-Kyuss/Hermano zanger John Garcia.
Op Spectrum heeft Meuris zijn beste nummers opnieuw ingespeeld. Een soort een renovatiebeurt. Uitstekend gedaan. Geheel terecht krijgt Spectrum in België lovende kritieken. En misschien lukt het Meuris alsnog om ook in Nederland meer bekendheid te oogsten. Noordkaap en Monza kregen in Nederland nooit een eerlijke kans. En Meuris verdient een breder publiek. Luister maar eens naar de nieuwe versies van Gigant, Druk In Leuven en Panamarenko. Spectrum is binnenkort verkrijgbaar.
Meuris live? Dat wordt een avondje Kortrijk (27 april) of Tongeren (28 april).