Ook al zijn de temperaturen nog een beetje aan de frisse kant, het is wel lente. Dat zie je, dat ruik je en dat hoor je. Niet alleen slooft de dikke merel in de tuin van je buurman zich uit, puike timbre trouwens, maar eveneens kun je je storten op ander aangenaam luisterwerk. Wij hebben vijf tips. Nog niet alle albums zijn uit maar voorvreugde doet ook goed…
Field Music
Al een paar maanden bij Cosmox verkrijgbaar: het fijne album The Measure van Field Music. Een zogenaamde groeiplaat. En dan was de band eigenlijk al verleden tijd. Gelukkig doken David en Peter Brewis vorig jaar onder de noemer Field Music de studio in met de nieuwe bandleden Kev Dosdale en Ian Black. Field Music noemt Cream, Penguin Cafe Orchestra, Talk Talk, Bartok, Sparks, Lindsey Buckingham, Crazy Horse en The Beatles als inspiratiebronnen terwijl recensenten XTC en The Shins vermelden. Allemaal juist en de heerlijke harmonische pop van het Britse kwartet past op alle popzenders… In huis halen? Klik hier.
Field Music kun je in levenden lijve meemaken in Antwerpen (Petrol, 23 april), Rotterdam (Rotown, 24 april), Amsterdam (Paradiso, 25 april) en tijdens het Walk The Line Festival in Den Haag.
DEVO
Na dertig jaar heeft de artistieke new-wavers van DEVO niets aan energie ingeboet. Tenminste, hiervan getuigt de kersverse single Fresh. DEVO, de excentrieke band rond de ‘broers’ Mothersbaugh, Casale en Josh Reese verraste tijdens de afgelopen Winterspelen vriend en vijand met hun sublieme performance. En dat is nog niet alles, want binnenkort komt na twintig jaar een nieuw album van DEVO.
Mark en Bob Mothersbough schrijven al jaren met succes soundtracks, Gerald Casale maakte videoclips voor onder meer RUSH, Bob Casale werkte met Andy Summers en drummer Reese slaat ook op de drumvellen bij concerten van The Vandals, a perfect circle of in de studio op duizende albums. Devo’s legendarische album Q: Are We Not Men? A: We Are Devo! kun je hier bestellen. Het nieuwe album, Fresh/Something for Everybody Devolution/ Excuse Our Mess, kun je weldra reserveren.
Titus Andronicus
Als het Amerikaanse magazine Rolling Stone jouw bandnaam in de mond neemt, of beter, in hun blad noemt, dan zal het niet lang duren dat andere bladen dat ook zullen doen. Dat zanger Patrick Stickles toevallig in het modieuze tijdsbeeld past, inderdaad, voorzien van een wilde baard, zal geen toeval zijn. Ondertekende werd geattendeerd op Titus Andronicus, de band, niet het stuk van Shakespeare, door voormalig collega Joep Smeets, programmeur van 013 popcentrum. Vorig jaar boekte Smeets de band al voor een show in de Bat Cave, de clubzaal van 013. Inmiddels ligt het tweede album The Monitor in het verschiet en net als het debuut voorzien van het logo van XL-Recordings. Pas op! Met dance of technopunk a la The Prodigy heeft Titus niks te maken. Titus Andronicus doet het goed op de Amerikaanse ‘alternative collegeradio’ en de punknoisepop met die countryeske folkinslag past tussen Pavement en Grizzly Bear of tussen Bright Eyes en Pixies. The Monitor kun je hier bestellen.
Scumbucket
Zodra de naam Queens Of The Stone Age valt, spitsen gezonde rockconsumenten hun oren. Hier wil ik meer over weten, hoor je ze denken. Onlangs kreeg Kurt Ebelhäuser het predicaat ‘Duitse Joshua Homme’ opgedrukt. Zal hij dat erg vinden? We weten het niet, maar parallellen tussen beide uitermate getalenteerde muzikanten en componisten bestaan. Bijna alles wat zij maken is het beluisteren waard. Ebelhäuser is bovendien een veelgevraagde producer (Harmful, Donots). Zijn eigen portfolio bevat een paar uitmuntende albums. Bijvoorbeeld Friend Or Foe met de band Blackmail. Maar zijn opus magnum heeft hij nu pas, dertien jaar na het debuut Heliophobe, gemaakt. Sarsapallia is een meesterwerk. Samen met drummer Michael Fritsche en de terugkeer van bassist Dylan Kennedy geeft songgenie Ebelhäuser zijn nummers de drive en diepgang die ze verdienen. Zangtechnisch kiest de gitarist voor het veilige pad. Zijn stem accentueert de teksten en schittert, zoals op alle albums van Scumbucket, ergens tussen de grommende gitaarlagen (noisy en melodieus) en een dwingende en swingende groove. Sarsaparilla kun je hier bestellen.
Meuris
Meuris, nee, dat is geen Brabants feestband uit Moddergat, maar Stijn Meuris. Thuis in Vlaanderen bekend als tv-persoon en als leadzanger van de bands Noordkaap en Monza. Nederlandstalige rock met doordachte teksten en doorgaans sterk vertolkt. Muzikanten uit die bands bespelen hun instrument prima en inspirerend. Monza-gitarist Bruno Févery staat ook op het podium met Helmut Lotti en tourt op dit moment met Garcia Plays Kyuss, een gelegenheidsformatie rond ex-Kyuss/Hermano zanger John Garcia.
Op Spectrum heeft Meuris zijn beste nummers opnieuw ingespeeld. Een soort een renovatiebeurt. Uitstekend gedaan. Geheel terecht krijgt Spectrum in België lovende kritieken. En misschien lukt het Meuris alsnog om ook in Nederland meer bekendheid te oogsten. Noordkaap en Monza kregen in Nederland nooit een eerlijke kans. En Meuris verdient een breder publiek. Luister maar eens naar de nieuwe versies van Gigant, Druk In Leuven en Panamarenko. Spectrum is binnenkort verkrijgbaar.
Meuris live? Dat wordt een avondje Kortrijk (27 april) of Tongeren (28 april).



